Brugge aan Dominique Berten

Beste Dominique,
we horen je al denken, ‘Ha, nu ik binnen een paar weken als theatertechnicus bij ’t cultuurcentrum met pensioen ga, sturen ze van op ’t stadhuis een bedankingsbriefke, da’s sympathiek!’

Dominique in de regisseursstoel …

En ja, ’t is best mogelijk dat  de burgemeester en zijn schepen van Cultuur al doende zijn met het schrijven van hun gelegenheidsspeech. Want er zijn dingen die maar één keer voorkomen en Dominique Berten die met pensioen gaat is daar één van.
Maar dit hier komt niet van ’t stadhuis. Deze brief krijg je van  Brugge, de stad. De stad met zijn torens en poorten, zijn reien, straten en pleinen. Zijn stadsschouwburg, niet in de laatste plaats. Het was de schouwburg, die kokette madame, die met het voorstel voor deze brief kwam aanzetten. De schouwburg, Dominique, al die jaren je maîtresse, is de tel van het aantal avonden die je bij haar doorbracht al lang kwijt. Decors bouwen, lichten richten, micro’s testen, keer op keer.
Toch er was niet alleen de Dominique van achter de schermen. Er was ook Dominique, de regisseur. Met theatergezelschap De Valk als je tweede thuis. Al trokken ze ook elders aan je mouw. Voor de Reiefeesten om maar iets te noemen, maar je liet je evengoed verleiden tot regiewerk voor het lichte genre in theaterland.
Maar klopt het hart van elk theatermens niet vooral òp de bühne? Ergens in een boekje over de Korrekelder steekt nog een foto, jij in je jongensjaren, op dat krappe podium van het vestzaktheatertje aan het Kraanplein. En laatst vertelde je, bij het overlijden van theatermonument Jaak Vissenaken, hoe hij jou op sleeptouw nam, door ons land en Nederland, van voorstelling naar voorstelling. Het ware acteursleven, tot je vijfendertig jaar geleden in de schouwburg van je thuisstad aan de slag ging.
Al bleef de goesting in het acteren wel kriebelen, wat dacht je. Op tv leek de cafébaas met wie inspecteur Van In in de Vlissinghe wel eens een babbel sloeg dan ook heel erg op Dominique Berten.

De Korrekelder, voorjaar 1978 … een toneelaffiche, een jonge acteur …

En dan is er deze zomer ‘De schouwburg vertelt‘, net iets meer dan een tentoonstelling. Een zwerftocht langs gangen, trappen en zalen, waarbij onderweg verrassend ruim het hele levensverhaal van het gebouw wordt getoond. Het initiatief is niet zo bedoeld, maar laat het toch maar een afscheidstoer heten. Een zomer waarmee de schouwburg één van zijn meest trouwe schildknapen uit wuift. Een schildknaap die we in de jaren die volgen ongetwijfeld nog zien opduiken. Want hij heeft, om het op z’n Benny Scotts te zeggen, ‘theater in z’n herte‘. Het Brugse toneelleven is de vijver waarin jij je vis in het water voelt, Dominique, en in die vijver blijf je zwemmen.
Dominique, achter de bib is het Biekorfzaaltje waar je ook beroepshalve thuis was. En daar is ook dat pleintje dat ze om de twee jaar de naam geven van een lokale culturele sleutelfiguur. Mochten ze zich afvragen aan wie ze het nog kunnen toewijzen, mogen ze ons om een voorstel vragen.
Het ga je goed, we komen je binnenkort ongetwijfeld nog wel een keer tegen. Hier of daar in een zaal, tussen de toeschouwers, ik zeg maar wat.

En voor de tijden die volgen, Dominique … break a leg!
Brugge, je stad
PS … en een zoen van de stadsschouwburg …

This entry was posted in Het Brugge van nu, Over toneel, Van feesten en vieren, Van stoeten en processies. Bookmark the permalink.

7 Responses to Brugge aan Dominique Berten

  1. Rika says:

    Proficiat, Dominique.
    Mooi, Pol om dit pensioen in de spotlights te zetten. We zagen Dominique meermaals schitteren als acteur; zeker bij De Valk, samen met wijlen onze geliefde broer en schoonzus, Wilfried Desauter en Thérèse Schutyser.

  2. Céline Van K. says:

    Het is een afwisselende en verrassende tentoonstelling, in de schouwburg. Ik liet mij vertellen dat toneeltechnieker Dominique Berten ze voor een groot deel zelf heeft bedacht.

  3. Mutsaerts Marcel says:

    Dominique,

    Een eerste felicitatie ontving je al voor die knappe tentoonstelling in de Stadsschouwburg. Je werk hiervoor is als een bekroning voor al je prestaties in het
    theaterleven van Brugge.
    Je oppensioenstelling verdient een feestelijke omkadering, uiteraard ook bij de Kon.
    Toneelkring De Valk. Ik sloot in 1974 bij het bestuur van deze vereniging aan om nu
    nog altijd een bewonderenswaardige Dominique in actie te zien.
    Proficiat,Dominique ! Marcel,secretaris
    onafgebroken

  4. Paul Emaer says:

    Het licht zal nooit meer hetzelfde schijnen in de stadsschouwburg!

  5. Paul Claeys says:

    Een fijne mens om mee samen te werken, met zoveel oog voor de mooie details.

  6. Peter Desauter says:

    Dominique,
    Van zo lang ik je reeds ken en dit is al heel lang, adem jij theater. Op zeer jonge leeftijd bij de Valk, later theater 19, Korrekeler, De Kelk e.a, om als kers op de taart in de schouwburg te werken. Ik weet zeker dat we nog veel van je zullen horen.
    Je passie voor theater siert je.

Een reactie achterlaten op Paul Emaer Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *