Dries is dul

Dries is dul. Voor wie niet vertrouwd is met onze streektaal, als een West-Vlaming ‘dul’ is, dan is hij ‘boos’. En kent u het woord ‘verbouwereerd’? Da’s geen dialect,  het staat gewoon in de dikke Van Dale als synoniem voor ‘verbijsterd’. Dus is Dries, naast dul, ook verbouwereerd.
Los van de vraag of hij daar reden toe heeft, willen wij eerst even onze bezorgdheid uiten. Want de heer Andries Van den Abeele, over die mens gaat het, is al een eind voorbij de tachtig en voor lieden van zijn leeftijd is dul zijn niet gezond. Voor u en mij ook niet, overigens, maar ’t kan wel opluchten. Hopelijk lucht het ook Dries op, want hij is ècht wel dul.

Wie is Andries Van den Abeele ook weer? Even een paar trefwoorden. Zette zich vanaf de zestiger jaren met Stichting Marcus Gerards in voor restauratie van oude panden in de binnenstad. En in de lokale politiek werd hij een kernspeler. In 1972 zette hij zijn schouders onder een ‘structuurplan’ dat de toekomst van Brugge uittekende, een spraakmakend document. Later was hij één van de voortrekkers van ‘SOS voor een leefbaar Brugge’. En transfereerde hij van de toenmalige CVP naar de Liberalen, maar dat terzijde. Want wij willen hier verder ingaan op de huidige gramschap van Dries.

Die heeft van doen met de wijze waarop zijn Stichting Marcus Gerards plots weer onder de aandacht komt. Er verscheen een boek, ‘Een droom van een stad’ van Eric Van Hove. ’t Lezen waard, maar de manier waarop zijn stichting daarin aan bod komt, daar is hij niet content mee. Het is vooral een prentje in dat boek dat hem de gordijnen in jaagt. Een prentje?

Wel, ’t zit zo. ‘De Lastige Bruggeling’ was een krantje, lang geleden. Een ongegeneerd naar links leunend gazetje dat graag een weinig vleiend portret schetste van de Stichting Marcus Gerards. De spotprent waar Dries boos om is stond ooit in de Lastige. Een skelet met vlammend zwaard jaagt mensen hun huis uit. Op de gevel prijkt een plakkaat dat zegt dat Stichting Marcus Gerards het pand restaureert. En een meneer zwaait likkebaardend met bankbiljetten. De Stichting als vehikel om ’t kapitaal te dienen, zeg maar. En daar lacht Dries niet mee.

We verstaan u, Dries, maar ach, ’t is een prent uit de Lastige Bruggeling. Ze is in zwart-wit en wat ze vertelde was dat ook. De cartoon wordt in het nieuwe boek ‘profetisch’ genoemd, de auteur had dat genuanceerder gekund. Maar die mens zat destijds in de redactie van de Lastige, dat weet gij ook, Dries. En we pakken toch allemaal graag een keer uit met de straffe stoten uit onze apenjaren?
Dus ge moogt u niet zo dul maken, meneer Andries, da’s slecht voor uw tikker.
Weet ge wat, ik heb  hier nog ergens een oude langspeelplaat liggen. Hebt ge een pick-up in huis, ge moogt ze een keer lenen. Ze is van 1972, u was druk doende met het structuurplan, voor muziekjes was geen tijd. Eric Van Hove kende ze allicht wellicht wel, in dat in patchoeli dampende studentenkot waar hij een tijdje later stoute stukjes begon te pennen voor de Lastige Bruggeling. Leg ze maar een keer op, Dries, muziek verzacht de zeden. ’t Gaat helpen om u niet meer zo dul te maken. Ge kunt altijd wat leren van liedjes. ’t Is een plaat van Rod Stewart, ze heet ‘Never a dull moment’.

This entry was posted in Het Brugge van nu, Het Brugge van toen, Van Brugse politiek. Bookmark the permalink.

12 Responses to Dries is dul

  1. Ulrike De Bondt says:

    Verrassend om te vernemen hoe een en ander uiteindelijk aan de oppervlakte komt borrelen, en heerlijk geschreven met vleugje spot en ironie!

  2. Mia Lingier says:

    Tof om te lezen !

  3. Geert Missinne says:

    van wie is die cartoon? Er zit precies wat Ever Meulen in, maar ik kan me niet inbeelden dat die ooit voor de LB heeft getekend.

    • Pol Martens says:

      Je hebt overschot van gelijk, Geert, de bedenker van het prentje is wel héél schatplichtig aan Ever Meulen. En je vermoeden klopt, Ever was nooit bij de Lastige betrokken. Weet je wat, ik zoek het voor je uit!

  4. Rika says:

    Naast de Dulle Griet is er nu dus ook de Dulle Dries…

  5. Damien says:

    Wederom een boeiend verhaal Pol en steeds om naar uit te kijken… Lees in krantenartikel dat Kurt Van Eeghem ook zijn steentje heeft bijgedragen op Brugge te promoten 😉

    • Pol Martens says:

      Ja, Damien, Eric Van Hove koos als ‘opstap’ in zijn boek een essay (zo’n woord!) van Kurt Van Eeghem. Van Hove’s boek is in zekere zin bedoeld als positieve repliek op die wel heel drastische stelling van Van Eeghem omtrent de Brugse randgemeenten.
      Maar, een bedenking, tref je niet rond zowat alle oude binnensteden een rafelige rand?
      Kurt gaat met zijn pamflet overigens behoorlijk kort door de bocht, als was ‘t in Assebroek of Sint-Andries smakeloosheid troef. De lezer kijkt verbaasd op bij zo’n intro. Een trucje van Van Hove om ons bij de les te houden?
      Kurt Van Eeghem’s tekst zou trouwens al van een tijd geleden dateren.
      Deze inwoner van het volstrekt marginale Sint-Andries groet u!
      P. Martens

  6. Dag Pol,

    Ik ontdek deze pagina en de woordenwisseling pas met vertraging.

    Maak u maar geen zorgen. Als ik “dul” ben dan heb ik daar geen noemenswaardige last van, zelfs geen hartkloppingske in méér.

    Het gaat er mij vooral om dat onjuistheden moeten worden rechtgezet. Want als je dat niet doet komt er plots iemand opdagen die zegt ‘ja dat moet wel juist zijn, want de belanghebbende heeft niet gereageerd’. Nu kan ik nog reageren, weldra zal ik verdwenen zijn, dus doe ik het maar.

    Wat Van Hove vijftig jaar geleden schreef klopte al geen kanten, en na een halve eeuw nog zo een domme jeugdzonde weer in de actualiteit brengen in een door de stad Brugge gesponsord boek, toont aan dat er daar niet te veel verstand aanwezig is. Hoe zou trouwens ook anders dit méér dan onnozel en onjuist artikel van Kurt Van Eeghem in dat boek zijn opgenomen?

    Ik ben dus zeker niet dul op u en blijf met belangstelling de affichecollectie volgen. By the way, waarom verschijnt er niets meer in het Brugsch Handelsblad?

    met beste groeten,
    Dries Van den Abeele

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *