Categorieën
- Het Brugge van nu
- Het Brugge van toen
- Onze huisdichter
- Over affiches verzamelen
- Over de wereld
- Over gezondheid en ziekte
- Over oorlog
- Over toneel
- Over welzijn en gezondheid
- Van 't Cactusfestival
- Van beesten, planten
- Van boeken en schrijven
- Van Brugs voetbal
- Van Brugse politiek
- Van Feest in 't Park
- Van feesten en vieren
- Van film
- Van gitaren en drums
- Van leren en studeren
- Van proeven en smaken
- Van schilderen en plaasteren
- Van sport in 't algemeen
- Van stoeten en processies
- Van toeristen
- Van wielen en op weg zijn
- Van zin, zen en zijn
- Van zingen en spelen
- Zeebrugge, de haven
- Zonder categorie, voorlopig
-
Recente berichten
Recente reacties
- Mieke De Jonghe op De notaris en de hemel … een salut aan Jan De Mey
- Piet De Baere op De notaris en de hemel … een salut aan Jan De Mey
- dries simoens op Brugge zonder de reien!
- Denis Vermeire op Brugge zonder de reien!
- Robin Maekelbergh op Brugge zonder de reien!
Category Archives: Van gitaren en drums
Mijn broer in Dublin
Dwaalden de voorbije dagen niet een stuk of wat woorden uit een lang vergeten song van Bob Dylan door mijn hoofd, dan had ik jullie dit verhaal nooit voorgelegd. Maar ze wisten van geen wijken en dus zette ik mij … Continue reading
Posted in Van gitaren en drums, Van zingen en spelen
2 Comments
Cactusfestival … een ééntweedrie
Hoezo, een ‘ééntweedrie‘?Noem het een vertelspel. Spel met verbazend weinig spelregels.Een ééntweedrie, da’s een verhaal in 123 woorden.Niet eentje meer, niet eentje minder.Maar wel, meer dan een getal, veel meer dan woorden, een verhaal.Zoals dit hier. Een ééntweedrietje, dus. Dienstmededeling … Continue reading
Steven Van Havere … not your drummer!
De kleine wil muziek maken. Viool spelen? Piano of gitaar wellicht? Neen, mama, drummer wil ik worden! Valt een stilte over het huis, het zwijgen van gezinsgenoten die er het hunne van denken. Stilte die in de dagen die volgen … Continue reading
’t Indiaantje … een salut aan Johan Verminnen
Kom, laat me je meenemen, Johan, naar de Ardennen. Naar een tijd toen daar de bossen, de beken nog iets van avontuur beloofden. Toen jij die jonge zanger was met veel goesting in ât leven en ik die nog jongere … Continue reading
Wedstrijden zijn voor paarden, niet voor musici.
Fiets je naar ât conservatorium in de Sint-Jacobsstraat, dan is voor je tweewielpaard plaats voorzien in de fietsenberging achter het Huis Casterman, het bijhuis van de âmuziekschoolâ. Je komt er langs het Palmstraatje. En daar, op een brok natuursteen die … Continue reading
De lotgevallen van ’t Bilkske
âKom gasten, we gaan spelen in ât bilkske!âDe lezer weet meteen waar de jongelui naartoe gaan. Tenminste, wanneer ie van hier is. Maar komend van andere oorden vraagt u zich misschien af wat ze in âs hemelsnaam bedoelen met dat … Continue reading
Van een oude plaat, een schilder en een nieuw museum
Ergens op een stoep in de Langestraat, een doos met langspeelplaten. NĂłg zoân doos. Op elke rommelmarkt vind je wel iemand die ouwe platen kwijt wil. En daar is weer vraag naar. Je gaat erbij zitten, gehurkt graai je doorheen … Continue reading
Een mens, een burgemeester
âWil je ’t Ăšcht goed doen, doe dan enkel datgene waar je goed in bentâŠâWat hierboven staat, klinkt als weggeknipt uit een boek van Phil Bosmans. Maar ’t is gewoon wat mij voor de geest komt, nu ik mij afvraag … Continue reading
No de wuppe
Over jeugd ⊠en andere bewegingenât Is enkele weken geleden dat hij mij opbelde. Achteraf drong het tot mij door, het nieuws waarmee Ignace die ochtend kwam aanzetten mocht minder verbazen dan ik eerst dacht. Maar ât was toch wennen … Continue reading
Twee meisjes op d’alletorre
Dat het een zwoele zomeravond was, daar in Damme, dat weet ik nog. We kwamen er met wat vrienden naar een optreden onder de kerktoren. Dat laatste mocht je overigens gewoon letterlijk nemen.Wie Damme en de kerk daar kent, weet … Continue reading
The Saint-Walburga Blues
Vanuit zijn nis, hoog in het fronton van de imposante voorgevel van de Sint-Walburgakerk, kijkt het beeld van Franciscus Xaverius uit over het plein. Heel vriendelijk oogt de heilige niet. Misschien omdat alweer bijna vier jaar verstreek sinds ik de … Continue reading
Festivals … Tamboer en andere headliners
Zomerfestivals, meer Bruggelingen dan je zou vermoeden vonden in de loop der jaren de courage om er eentje te bouwen. Sommige van die muziekfeesten bleven, andere verdwenen in de plooien van de tijd. ’t Is ook wat, zo’n festival op … Continue reading
Tamsin en Tura
Na meer dan zestig jaar op de planken, neemt hij afscheid van het podium …Will Tura en Brugge, en wat die twee met mekaar hadden. Ze noemden mekaar bij hun voornaam, dat staat buiten kijf. Maar sprak Fernand zijn bondgenoot … Continue reading
Het Vlaanderen van Tom Waes en … LikeMe
Waar of wanneer dat lied mij voor het eerst kippenvel bezorgde, laat zich niet meer achterhalen. Wel herinner ik mij mijn verrassing omtrent de woorden en hoe die op hun plaats vielen. Over Will Tura kan je veel beweren, maar … Continue reading
De cactussen van Brugge
Ooit schreef Johan Hendrik Van Dale een boek. Het was een dik boek en daarom noemen de mensen het De Dikke Van Dale. In zijn boek was plaats voor veel woorden. Voor alle woorden, menen sommigen. Maar toch. Toch doorzocht … Continue reading
Kili Watch in Brugge
De Zandfeesten, de brocantemarkt die drie zomerzondagen het Brugse Zand inpalmt, het is op die veredelde rommelmarkt dat ik de affiche vind. Een eenvoudig document dat weer thuis komt, dik zestig jaar nadat het onze stad op de hoogte bracht … Continue reading
Festivallen met z’n allen
De jaren zeventig waren jong en wij ook en in onze kamers rook je nog de patchouli van de flowerpower. Snotneuzen waren we, nieuwsgierig, ongeduldig en op ontdekking! Wat we zo allemaal ontdekten? Kom nou, waarde lezer, u bent ook … Continue reading
Van Arno geleerd
Mijn beste Arno,sinds jij de tocht aanvatte naar je moeder hierboven, een pad waarvan je al een tijd vertelde dat het op jou wachtte, gaat het met de dagen zoals voorheen. Ze gaan voorbij. Maar elk van die dagen was … Continue reading
Nieuws uit het stadsarchief … Jan D’hondt verjaart, voor de zestigste keer.
Stadsarchivaris Jan D’hondt wordt zestig …een terugblik, een voorstel. Een keer terugkeren naar vroeger tijden, dat hoef je een archivaris doorgaans geen twee keer te vragen. Zodoende, Jan, hier gaan we.In de prille jaren tachtig staat in een muziekblad iets … Continue reading
De dieven van het concertgebouw
Voor elk van ons houdt het bestaan een paar zekerheden in petto. Dat is vooreerst, of eigenlijk na alles, het bijltje dat we er vroeg of â maar liever â laat bij neerleggen. En voorafgaand aan dat doorgaans spijtige voorval, … Continue reading