Category Archives: Van wielen en op weg zijn

Het autosalon en dat van ons

Een winteravond bij ons thuis. Mijn huisgenote en ik, braaf schouder aan schouder voor de buis, in ‘t salon. Wij hebben een salon, u wellicht ook? Zo’n nest waar u op adem komt na weer een te snel geleefde dag. … Continue reading

Posted in Het Brugge van nu, Van wielen en op weg zijn | 7 Comments

Pourbus … Pieter en de pol-ometers

Landkaarten, ze bestaan in alle denkbare maten en vormen. Ondergetekende kan het weten, hij heeft iets met zo’n kaarten. Lang voor de komst van computer en smartphone, waarmee we vandaag blindelings onze weg zoeken en soms zowaar ook vinden, verloor … Continue reading

Posted in Het Brugge van nu, Het Brugge van toen, Van schilderen en plaasteren, Van wielen en op weg zijn | 4 Comments

De wijsheid van de marktkramer …

Voor alles is een markt, Eddy Wally wist het al in zijn tijd. Er is een markt voor sjakossen en een markt voor liedjes. Ook voor onnozele liedjes. Ge moet de mensen niet onderschatten, maar vooral ook niet overschatten. Eddy … Continue reading

Posted in Het Brugge van toen, Van wielen en op weg zijn, Van zingen en spelen | 4 Comments

Met de lijnbus naar ’t leven …

Naar Brugge kwam je met de bus.De schooljongetjes die wij waren, net onze plechtige communie gedaanin dat  buitendorp van ons, op weg naar de grote school.De bus reed bij de Kruispoort ’t stad in.Er was nog tweerichtingsverkeer in de Langestraat, … Continue reading

Posted in Het Brugge van toen, Over affiches verzamelen, Van wielen en op weg zijn | 5 Comments

Jens Keukeleire op de vélocipède

Ze hebben ’t hem gezegd, dat het wereldkampioenschap tijdrijden naar Brugge komt. Van onze grote poëet werd enig enthousiasme verwacht, op zijn minst een lofdicht, maar aan zijn blik te oordelen is dat een vergissing. Hij kijkt weliswaar al sip … Continue reading

Posted in Het Brugge van nu, Het Brugge van toen, Van sport in 't algemeen, Van wielen en op weg zijn | 8 Comments

Een Franse brug in Brugge

’t Was zo’n lome dag op de schoolbanken, in een tijd toen iedere leraar nog een bijnaam had. De man die vooraan in de klas zijn best deed om onze aandacht gaande te houden noemden we Simonne. Slappe Simonne, eigenlijk, … Continue reading

Posted in Het Brugge van nu, Het Brugge van toen, Van wielen en op weg zijn | 11 Comments